Ocena gleb aluwialnych po powodziach na terenach zalewowych w Polsce
Analiza struktury, nanosów i właściwości żyzności gleb mądowych w dolinach rzek po zdarzeniach powodziowych.
Obszary tematyczne
Zagadnienia badawcze
Strona obejmuje trzy główne obszary: ocenę nanosów po powodzi, żyzność gleb terenów zalewowych i metody analizy struktury gleby mądowej.
Nanosa aluwialny
Skład granulometryczny i minerałowy materiału rzecznego osadzanego na terenach zalewowych po przejściu fali powodziowej.
Żyzność gleby
Zmiany zawartości materii organicznej, azotu i fosforanów w glebach mądowych po powodziach na nizinnych dolinach rzecznych.
Struktura i skład
Metody terenowe i laboratoryjne stosowane do oceny właściwości fizycznych i chemicznych gleb dolinnych po zdarzeniach ekstremalnych.
Najnowsze artykuły
Opracowania i analizy
Szczegółowe materiały dotyczące oceny gleb aluwialnych na terenach zalewowych w Polsce.
Nanosa i osady
Ocena nanosów aluwialnych po powodzi na Wiśle
Charakterystyka materiału aluwialnego deponowanego na terenach zalewowych środkowej i dolnej Wisły w następstwie powodzi w 2010 roku.
Żyzność gleb
Żyzność gleby powodziowej na polanach Wisły
Analiza właściwości agrochemicznych gleb po powodzi na polderach i terenach zalewowych w dolinie Wisły środkowej.
Metody badań
Struktura gleby mądowej – metody analizy
Przegląd terenowych i laboratoryjnych metod oceny struktury gleby mądowej stosowanych w badaniach polskich dolin rzecznych.
Kontekst
Tereny zalewowe w Polsce jako obszar badań gleboznawczych
Doliny Wisły, Odry, Bugu i ich dopływów obejmują rozległe tereny zalewowe o unikalnych profilach glebowych. Gleby mądowe, kształtowane przez regularne zalewanie, wykazują zmienną warstwowość i skład uzależniony od reżimu hydrologicznego rzeki.
Po powodziach takich jak ta z 2010 roku na Wiśle, na terenach rolniczych w województwach małopolskim, świętokrzyskim i podkarpackim deponowane były wielocentymetrowe warstwy aluwium, które zmieniły właściwości uprawiane gleb.
Ocena tych zmian wymaga uwzględnienia zarówno aspektów fizycznych (tekstura, struktura), jak i chemicznych (pH, zawartość składników pokarmowych, metale ciężkie z zanieczyszczonych wód rzecznych).
Skala zjawiska
Powódź 2010 – skala depozycji aluwiów
Powódź w maju–czerwcu 2010 roku objęła łącznie ponad 4 000 miejscowości w Polsce. Na zalanych terenach rolniczych miąższość warstwy naniesionego materiału wynosiła od kilku milimetrów do ponad 30 cm, w zależności od odległości od koryta i prędkości przepływu wód.
Badania przeprowadzone przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy (IUNG-PIB) w Puławach wskazują, że skład granulometryczny deponowanego materiału był silnie zróżnicowany – od piasków gruboziarnistych w strefach przybrzeżnych po iły i muły w głębi pola zalewowego.
Zawartość azotu całkowitego i węgla organicznego w świeżo zdeponowanym materiale była zwykle niższa niż w rodzimej glebie, jednak długoterminowe skutki powodziowe mogą prowadzić do poprawy struktury agregatowej.
Kontakt
Formularz kontaktowy
W przypadku pytań dotyczących prezentowanych materiałów lub współpracy, prosimy o wypełnienie poniższego formularza.